De hoeveelheid licht waaraan we worden blootgesteld beïnvloedt ons lichaam, bijvoorbeeld onze alertheid en slaapritmes. Deze effecten worden grotendeels aangestuurd door lichtgevoelige cellen in het netvlies. Het licht dat hierbij van belang is, is daarom het licht dat onze ogen daadwerkelijk bereikt, vaak gemeten als verticale verlichtingsniveaus.
Een lichtmeter meet grootheden zoals de verlichtingssterkte en vangt daarbij al het licht op dat vanuit een halve bol op de sensor valt. Onze ogen liggen echter verzonken in ons gezicht, waardoor ons gezichtsveld kleiner is dan dat van de meter. In deze presentatie laat Sietse de Vries zien hoe groot het verschil kan zijn tussen wat we meten en hoeveel licht er daadwerkelijk op ons oog valt. Daarnaast presenteert hij een praktische oplossing: 3D-geprinte kapjes voor op de lichtmeter. Deze kapjes beperken het zichtsveld van de meter tot het menselijke gezichtsveld, zoals vastgelegd door de internationale verlichtingscommissie (CIE).